De DNA-boom van Westerveld
Het is gebruikelijk om een percentage van de bouwsom te bestemmen voor een kunstwerk. Ook de gemeente Westerveld heeft een kunstwerk laten ontwerpen en maken ter gelegenheid van de bouw van het nieuwe gemeentehuis in Diever. Op donderdag 16 april 2009 werd het kunstwerk als een van de openingshandelingen onthuld.
Het
kunstwerk is een ontwerp van kunstenaar Merijn Bolink uit
Amsterdam. Hij werd in 2008 door het college van burgemeester &
wethouder gekozen voor deze opdracht, na een voordracht door de
commissie beeldende kunst nieuw gemeentehuis. In deze commissie
hadden zitting: de wethouder Cultuur van Westerveld, de architect
van het nieuwe gemeentehuis, een vertegenwoordiger vanuit het
cultuurfonds Westerveld en een adviseur van het Centrum Beeldende
Kunst Drenthe.
Het kunstwerk is een sculptuur, bestaande uit twee bronzen boomstammen die zo met elkaar vergroeid zijn, dat ze een fragment van een DNA-molecule vormen. Maar sommige mensen zien er een wokkel in, of de Jacobsladder die naar de hemel reikt. De huid van beide 'stammen' laten twee verschillende soorten boomschors zien.
Het kunstwerk is rechts voor de hoofdingang van het gemeentehuis geplaatst, dichtbij een poel op de 'kademuur'. Aan de andere zijde van de poel groeit een levende DNA-boom. Anders gezegd: twee levende bomen die zo gegroeid én vergroeid moeten raken, dat ze samen een DNA-structuur vormen. Het is nog 'even' afwachten of dit experiment zal slagen.
Glaskunstwerk
Bij de opening van het gemeentehuis zijn meerdere kunstwerken
aangeboden, waaronder een glaskunstwerk van Museums Vledder en
kunstenares Hermione Velthuis. De kern van het raam komt uit een
Katholieke afbraakkerk in Nijmegen en de kunstenaar Velthuis heeft
daar een aanvulling op gemaakt. De kleuren in het nieuwe gedeelte
van het raam komen voor in het wapen van de gemeente. Het symbool
in het oude kerkraam is de zogenoemde Bowen Knot, ook wel bekend
als Saint John's Arms. Het is een oneindige knoop: wanneer alle
bochten eruit gehaald zijn blijft er een cirkel - de oneindigheid -
over. Het symbool kwam voor het eerst voor in Zweden tussen 400 en
600 na christus.
Het symbool is nu onder andere te vinden in het wapen van de
familie Bowen uit Wales, en als logo van de Bowen Press, een
(kinderboeken)uitgeverij in Engeland. Het is ook een teken dat
bescherming zou geven: in Finland komt het voor op huizen en
schuren om ze te beschermen tegen boze geesten en ongeluk.
Daarnaast staat het symbool op Finse euromunten en wordt het in
Scandinavië gebruikt op aanwijsborden voor cultureel erfgoed.
Troon
In de publiekshal staat een grote houten troon. Westerveld is in 2009 dé culturele gemeente van Drenthe. Het provinciebestuur heeft Westerveld daartoe benoemd. Tegelijk met de officiële opening van het gemeentehuis was de start van het bijzondere culturele jaar. Een van de kunstprojecten in het culturele jaar is het 'stoelenproject'. Circa 60 inwoners is gevraagd een stoel kunstzinnig te verfraaien, te pimpen. Symbool van het stoelenproject is de grote houten troon gemaakt door beeldend kunstenaar Jan Hulsebos uit Darp. De troon is gemaakt van essenhout en weegt circa 150 kilo.
Something Blue
Ter gelegenheid van de ingebruikneming van het nieuwe gemeentehuis werd door het kabinet van de Commissaris van de Koningin van de provincie Drenthe een 'zwevend' kunstwerk aangeboden dat een plaats in de raadszaal heeft gekregen. Het kunstwerk is in opdracht gemaakt door beeldend kunstenaar Elly van den Hout.
Elly van den Hout werd geinspireerd door het Drentse schapengaas. De grootte van de mazen werd gerelateerd aan oud-benedictijnse maatvoering. De vakken in de staalconstructie hebben een afmeting van 57x57 cm, 57x43 cm , 57x32,5 cm en 57x24,5 cm. De aanvankelijk strak gelaste constructie is, met een speciaal hiervoor gemaakt gereedschap, door de kunstenaar in een vorm verbogen, die doet denken aan resten van schapengaas.
De metalen constructie, bestaande uit 8 mm en 6 mm draadstaal,
is afgewerkt met een zuiver witte poedercoating. In de constructie
zijn 26 transparante acrylaat-tabletten gehangen van 24,5x24,5x2
cm. In de tabletten zijn composities van wit bruidskant gegoten die
de 26 buurschappen/dorpen in Westerveld uitbeelden. De contour van
iedere kantcompositie komt overeen met de omtrek van het
betreffende buurtschap/dorp. De tabletten zijn willekeurig
gerangschikt en gemonteerd; sommige in een liggende positie, andere
hangend.
De titel van het kunstwerk 'Something Blue' verwijst naar een
oud-Engelse traditie bij huwelijken waarbij de bruid van haar
vriendinnen cadeau's ontvangt: 'Something old, something new,
something borrowed and something blue and a silver sixpence in her
shoe' – 'Iets ouds, iets nieuws, iets geleend, iets blauws en een
zilveren munt in haar schoen'.
Het is een gelukswens dat dateert uit het Victoriaanse tijdperk en
veel bruiden van nu zorgen er nog steeds voor, dat zij op hun
hwelijksdag van elk item iets bij zich dragen.
De kunstenaar heeft het begrip 'Something Blue' vorm gegeven door een zeer intens mat, ultramarijn-blauw object te plaatsen in het kunstwerk. Het materiaal is afkomstig uit de Drentse natuur. De vorm houdt het midden tussen het organische en lichamelijke. In het object bevindt zich een holte waarbinnen, in een zakje van blauwe zuivere natuurzijde, de kunstenaar iets heeft geplaats waarvan alleen zij de kennis heeft. Een geheim dus, dat het ongrijpbare in de politiek symboliseert en een oproep doet aan allen in de raadszaal om trouw, zuiverheid en loyaliteit te onderschrijven.
