Decembertoespraak

Burgemeester Jager heeft voor het eerst een decembertoespraak gehouden: het is een week voor Kerstmis 2020 en vandaag begint de kerstvakantie, maar alles gaat en voelt anders dit jaar ten opzichte van voorgaande jaren.

Het bijzondere jaar en deze bijzondere decembermaand zijn aanleiding voor de decembertoespraak.

Tekst van de toespraak

De volledige tekst van de decembertoespraak is:

Op het moment dat geschiedenis geschreven wordt, beseffen we dat vaak nog niet. Een jaar geleden werd bijna 8.500 kilometer bij ons vandaan, een aantal mensen ziek. Er werd gesproken over ‘een longontsteking van onbekende oorsprong’ en even later werd het virus geïdentificeerd.
Slechts weinigen hebben op dat moment beseft, dat de pen opgepakt werd om een hoofdstuk toe te voegen aan ons collectieve geschiedenisboek.
Een hoofdstuk met héél veel paragrafen: één over gezondheid, één over economie, één over het culturele en sportieve leven, één over klimaat. Maar in het boek kwam óók een lange paragraaf over gevoel en emoties: over verwarring, omgaan met grote veranderingen, over vasthouden of loslaten, over het verliezen van contact.
We zitten nog midden in dit nieuwe hoofdstuk en de gevolgen van COVID 19 beheersen nog steeds ons dagelijks leven. We vragen ons af: blijf ik gezond? Houd ik werk? Wanneer kan ik zelf weer sporten óf een wedstrijd bezoeken? Bestaat mijn vereniging straks nog?
We hebben allemaal nog veel onbeantwoorde vragen over het ‘nu’ én over straks, wanneer we het virus onder controle hebben of denken te hebben en de onzekerheid vraagt veel veerkracht.  

Wanneer de feestdagen naderen, breekt er vaak een periode aan waarin we terugkijken op het afgelopen jaar én verlangend uitkijken naar de kerst. In films, reclames en verhalen komen mensen samen, hebben zij plezier, is de tafel rijkelijk gedekt, is het binnen behaaglijk terwijl het buiten sneeuwt. We houden graag vast aan dat beeld - en uiteraard wens ik iedereen zo’n kerst toe - maar de werkelijkheid is vaak anders.
Voor sommigen is het een periode van verdrietig terugkijken op het verlies van dierbaren, het hebben van zorgen over de eigen of andermans gezondheid, of is het een periode waarin gevoelens van eenzaamheid of ‘ik doe er niet toe’ nóg harder doorklinken. Dat is soms de dagelijkse, bittere werkelijkheid.

Wij kennen in Westerveld de naoberhulp en zien daarvan mooie voorbeelden, die situaties als zopas geschetst verzachten.
Misschien kan er de komende tijd nog een schepje bovenóp!
Ik wil u vragen om tijdens de feestdagen maar ook zéker daarna, oog te hebben en te houden voor uw dierbaren én voor medemensen die op het eerste gezicht iets verder van u af staan. Immers: vreemden zijn vrienden met wie u nog kennis moet maken! En de woorden die onlangs uitgesproken zijn in een persconferentie zou ik daarbij graag willen herhalen: “Iemands eenzaamheid oplossen kan niemand, iemands eenzaamheid doorbreken kan iedereen, vaak met een heel klein gebaar”.

Tot slot wens ik u, ondanks alles en misschien met de warmte van die ‘nieuwe vrienden’, fijne feestdagen en een goed en bovenal gezond nieuwjaar.
Dit jaar een digitale wens, maar enig moment zullen we elkaar weer ontmoeten, zoals we gewend waren.
Pas goed op elkaar.